Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

W wielu zagadnieniach do obliczeń można wykorzystać nie jedną (jak do tej pory), ale wiele wartości równocześnie. Zamiast tworzyć wiele identycznych formuł (ze zmieniającymi się tylko adresami komórek) możemy przy pomocy jednej formuły tablicowej wykonać skomplikowane obliczenia. Zestawy wartości do obliczeń w formułach tablicowych najczęściej przechowywane są w tablicach, które EXCEL przechowuje na dwa sposoby:- w komórkach arkusza (np. A1:B10)- w postaci stałej tablicowej, zawierającej wiele elementów, np.{10;20;30;40\50;60;70;80}

Statystyka jest nauką, która zajmuje się zbieraniem danych i ich analizą. Praca statystyka polega głównie nazebraniu dużej ilości danych opisujących jakieś zjawisko ich analizie i interpretacji. Nie będziemy zajmować się oczywiście zbieraniem danych, lecz tylko ich analizą, czyli matematycznym wyliczeniem różnych zależności zachodzących pomiędzy liczbami, a także postaramy się wyciągać wnioski z tak otrzymanych wyników.

Pętla ta (podobnie, jak w innych językach programowania) powtarza instrukcję (lub blok instrukcji) określoną ilość razy. Stosujemy ją zwykle wtedy, gdy wiadomo z góry ile razy ma się wykonać. Pętlę obsługuje zmienna, która za każdym razem zwiększa (lub zmniejsza) swoją wartość o 1 (można też zwiększać lub zmniejszać o inną wartość). Przyjęło się w wśród programistów, że ta zmienna sterująca oznaczana jest symbolem „i” (nie jest to oczywiście obowiązkowe) i dlatego czasami na pętlą FOR…NEXT mówi się „iteracyjna”.

Pętla logiczne służą do wielokrotnego wykonywania polecenia lub poleceń w bloku. Pełnią dokładnie taką samą rolę jak omawiana pętla For…Next lecz w odróżnieniu od niej pętle logiczne wykonywane są nieokreśloną z góry ilość razy. W typowym zastosowania pętla „For i=1 To 10” wykona się dokładnie 10 razy (chyba że stosujemy wewnątrz instrukcje GoTo, co nie jest zalecane). Pętli logicznych używamy, gdy nie wiemy dokładnie ile razy ma być wykonane polecenie lub blok poleceń w pętli. Ilość powtórzeń zależy od warunku logicznego i kod wewnątrz pętli będzie wykonywany aż warunek zostanie spełniony (ma wartość False, a uzyska wartość True) lub dopóki jest spełniany (ma Wartość True, a uzyska wartość False).

Procedura (makropolecenie) – posiada własną nazwę i można ją uruchomić niezależnie od innych części kodu. Uruchamiane do tej pory procedury związane były głównie z przyciskami lub innymi formantami i nie były zbyt rozbudowane. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby skomplikowany program podzielić na mniejsze, logicznie odrębne części i w procedurze nadrzędnej wywoływać gotowe części. Taki sposób tworzenia dużych programów jest po prostu niezbędny (tworzymy od szczegółów do ogółu, tzw. metoda wstępująca).

Z lekcji dowiesz się o instrukcji warunkowej (bardzo ważne) i instrukcji wyboru, przypomniane też zostaną operatory porównania i operacji logicznych oraz jak można zadeklarować (jeśli się koniecznie chce) stałe i zmienne i tablice. W ćwiczeniach za to zaczniemy budować prawdziwy, profesjonalny, funkcjonalny program użytkowy.

Z lekcji dowiesz się o rodzajach błędów, które pojawiają się w trakcie pisania prawdziwej aplikacji i jak sobie z tymi błędami radzić. Najważniejszą część stanowi opis funkcji, którymi będziemy posługiwać się na alekcji (i sprawdzianach). A już zupełnie na koniec o tym, jak wykorzystać komórki arkusza i funkcje znane lekcji o arkuszu (niekoniecznie na tym samym arkuszu) do obliczeń w języku VB (w makropoleceniach).

Język makropoleceń (język Visual Basic - VB) stanowi potężne narzędzie, za pomocą którego można zautomatyzować czynności wykonywane na arkuszu kalkulacyjnym. W połączeniu z możliwościami samego arkusza kalkulacyjnego daje to prawie nieograniczone możliwości tworzenia aplikacji użytkowych.

Z lekcji dowiesz się o zabiezpieczeniach przed niechcianymi makropoleceniami, o nagrywaniu makr, o edycji, co nieco o składni języka VB, o błędach, które na pewno się pojawią, o tworzeniu przycisków, o okienkach komunikatów i wczytywania danych, a także o zapisie do komórek i odczycie z komórek arkusza.

Znajomość funkcji, w które wyposażony jest arkusz kalkulacyjny jest niezbędna by go wykorzystać w pełni. Trzeba przyznać, że ma ich bardzo bogaty zestaw. Dla naszych celów wystarczy jeśi zapoznamy się z niektórymi funkcjami do pracy z datami i czasem, z tekstami oraz z funkcjami matematycznymi.

Różnorodne zadania do rozwiązywania na arkuszu kalkulacyjnym. "Bez ćwiczenia nie ma sukcesów" i "Nie wystarczy patrzeć jak inni to robią" - te dwie uwagi powinny przyświecać wszystkim próbującym swoich kroków w arkuszu kalkulacyjnym (i nie tylko). 

Zobacz tutaj