Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Korespondencja seryjna to technika tworzenia formularzy, kopert, etykiet itp., różniących się od siebie tylko niektórymi elementami np. adresem. Typowym przykładem jest wysyłanie identycznego listu zawiadamiającego o egzaminach do 100 osób. Aby przygotować taką serię listów potrzebne są dwa elementy: formularz (wzorcowy dokument) oraz baza danych (lista adresów, itp.), które łączymy za pomocą odpowiedniego kreatora. Formularz, to dowolny dokument utworzony w edytorze tekstów, natomiast baza danych to tabela zawierające dane do wstawiania. Tabela musi w pierwszym wierszu zawierać nazwy kolumn i może być plikiem w Word, Excel, Access, itp.

Jak wypełnić danymi utworzony w edytorze tekstów formularz? Jak wpisać informacje „nad kropkami", które ktoś wcześniej utworzył, nie niszcząc struktury formularza? Podobny problem powstaje, gdy formularz do wypełnienia mamy w postaci obrazka. Najprostszym sposobem jest wstawienie do gotowego formularza przeźroczystych pól tekstowych. W podobny sposób można wstawić pola tekstowe nad wklejony do edytora zeskanowany obraz strony.

Tabulatory są umownymi znacznikami powodującymi ustawienie kursora w ściśle określonym miejscu w obrębie jednego akapitu. Są stosowane bardzo często do sporządzania tabel, list, wykazów i wszelkich dokumentów biurowych. Można oczywiście tworzyć dokumenty biurowe bez tych „utrudniających" edycję dodatków, wyrównując teksty wyłącznie spacją. Jednak każda modyfikacja takiego dokumentu będzie wymagała ogromnego nakładu pracy. Dokument sporządzony poprawnie (za pomocą tabulatorów) nie zmieni się, gdy zmienimy wielkość czcionki, marginesy itp.

Tabele w edytorach tekstu można tworzyć różnymi metodami. Najbardziej naturalną metodą jest rysowanie siatki za pomocą „ołówka". Jeżeli tabela będzie w dalszych etapach modyfikowana, wklejana do innych programów, a w szczególności na strony WWW, bezpieczniej jest posługiwać się metodami jak najprostszymi. Podczas tworzenia tabel będziemy posługiwać się zakładkami Narzędzia główne (formatowanie tekstu), Wstawianie (tworzenie tabeli) oraz Formatowanie i Układ (edycja tabeli), pojawiającymi się, gdy zaznaczymy tabelę

PASKI NARZĘDZI - WSTĘGI
Wraz z Office 2007 zmieniła się filozofia pracy z programami firmy Microsoft. Prawdopodobnie reszta świata również nie pozostanie w tyle i trzeba będzie pożegnać się z tradycją, czyli typowym menu, paskami narzędziowymi i przyzwyczaić się do wstęg, obrazków i ciągłego szukania potrzebnego polecenia.

Obliczenia wykonujemy zazwyczaj w arkuszu kalkulacyjnym. Jeśli mamy formularz wykonany w edytorze tekstów będziemy mogli wykonać nieskomplikowane obliczenia bezpośrednio w komórkach tabeli lub w tekście.

Ze strony Microsoft można pobrać dodatek o nazwie Mathematics, który znacznie rozszerza standardowy edytor równań. Co możemy robić oprócz pisania równań i wstawiania różnorodnych matematycznych symboli? Rysowanie wykresów 2D i 3D, wykonywanie obliczeń numerycznych, rozwiązywanie równań i nierówności, operacje na macierzach i liczbach zespolonych, obliczanie funkcji statystycznych i wiele innych.

Proste wzory (jednowierszowe) matematyczne, fizyczne, chemiczne itp. można tworzyć używając indeksów i symboli. Wzory skomplikowane (ułamki, pierwiastki, macierze itp.) można tworzyć tylko przy użyciu narzędzi zaawansowanych. Jednym z nich jest zawarty w edytorze Word edytor formuł (Equation Editor). 

Podział na sekcje. Aby można było utworzyć dla części dokumentu inny nagłówek lub stopkę, zmienić kolejność numeracji itp., dokument musi zostać najpierw podzielony na sekcje.

Obrazy map bitowych (nazywane również obrazami malarskimi lub rastrowymi) składają się z serii małych kropek. Mapy bitowe tworzy się i edytuje przy użyciu programów malarskich, takich jak Microsoft Paint. Są nimi również wszystkie zeskanowane obrazy i fotografie. Gdy zmieniany jest ich rozmiar, tracą one ostrość i pojedyncze kropki składające się na obraz stają się widoczne. Wygląd koloru na obrazie mapy bitowej można zmienić, dostosowując jasność i kontrast, konwertując kolor na czerń i biel lub skalę odcieni szarości albo tworząc obszary przezroczyste. Aby zmienić określone kolory mapy bitowej, trzeba użyć programu do edycji fotografii. Obrazy map bitowych są często zapisywane z rozszerzeniem bmp, png, jpg lub gif.

Zobacz tutaj