Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

PASKI NARZĘDZI - WSTĘGI
Wraz z Office 2007 zmieniła się filozofia pracy z programami firmy Microsoft. Prawdopodobnie reszta świata również nie pozostanie w tyle i trzeba będzie pożegnać się z tradycją, czyli typowym menu, paskami narzędziowymi i przyzwyczaić się do wstęg, obrazków i ciągłego szukania potrzebnego polecenia.

Tabele w edytorach tekstu można tworzyć różnymi metodami. Najbardziej naturalną metodą jest rysowanie siatki za pomocą „ołówka". Jeżeli tabela będzie w dalszych etapach modyfikowana, wklejana do innych programów, a w szczególności na strony WWW, bezpieczniej jest posługiwać się metodami jak najprostszymi. Podczas tworzenia tabel będziemy posługiwać się zakładkami Narzędzia główne (formatowanie tekstu), Wstawianie (tworzenie tabeli) oraz Formatowanie i Układ (edycja tabeli), pojawiającymi się, gdy zaznaczymy tabelę

Tabulatory są umownymi znacznikami powodującymi ustawienie kursora w ściśle określonym miejscu w obrębie jednego akapitu. Są stosowane bardzo często do sporządzania tabel, list, wykazów i wszelkich dokumentów biurowych. Można oczywiście tworzyć dokumenty biurowe bez tych „utrudniających" edycję dodatków, wyrównując teksty wyłącznie spacją. Jednak każda modyfikacja takiego dokumentu będzie wymagała ogromnego nakładu pracy. Dokument sporządzony poprawnie (za pomocą tabulatorów) nie zmieni się, gdy zmienimy wielkość czcionki, marginesy itp.

Jak wypełnić danymi utworzony w edytorze tekstów formularz? Jak wpisać informacje „nad kropkami", które ktoś wcześniej utworzył, nie niszcząc struktury formularza? Podobny problem powstaje, gdy formularz do wypełnienia mamy w postaci obrazka. Najprostszym sposobem jest wstawienie do gotowego formularza przeźroczystych pól tekstowych. W podobny sposób można wstawić pola tekstowe nad wklejony do edytora zeskanowany obraz strony.

Korespondencja seryjna to technika tworzenia formularzy, kopert, etykiet itp., różniących się od siebie tylko niektórymi elementami np. adresem. Typowym przykładem jest wysyłanie identycznego listu zawiadamiającego o egzaminach do 100 osób. Aby przygotować taką serię listów potrzebne są dwa elementy: formularz (wzorcowy dokument) oraz baza danych (lista adresów, itp.), które łączymy za pomocą odpowiedniego kreatora. Formularz, to dowolny dokument utworzony w edytorze tekstów, natomiast baza danych to tabela zawierające dane do wstawiania. Tabela musi w pierwszym wierszu zawierać nazwy kolumn i może być plikiem w Word, Excel, Access, itp.

Obliczenia wykonujemy zazwyczaj w arkuszu kalkulacyjnym. Jeśli mamy formularz wykonany w edytorze tekstów będziemy mogli wykonać nieskomplikowane obliczenia bezpośrednio w komórkach tabeli lub w tekście.

„Jak Ci widzą, tak Cię piszą" i oceniają. Ta zasada obowiązuje również w słowie drukowanym. Czytelnik pracy magisterskiej czy dyplomowej najpierw zwraca uwagę na formę graficzną i estetyczność jej wykonania. Treść merytoryczna schodzi na dalszy plan, przynajmniej w pierwszym etapie przeglądania pracy. Jak więc przygotować te kilkanaście lub kilkadziesiąt stron, aby ich wizualna forma była przyjemna w odbiorze?

Jeśli wpisujemy tekst samodzielnie, od początku, to mamy możliwość ustawienia różnych parametrów tekstu styli itp. według własnych życzeń. Sytuacja jest zupełnie inna, gdy kopiujemy teksty z gotowych źródeł: inne prace, Internet itp. Typowe problemy, jakie się wtedy pojawiają, to konieczność dostosowania styli stosowanych przez innych autorów do własnych potrzeb oraz poprawienie innej interpretacji końca akapitu przez strony internetowe. Również wklejane z Internetu fragmenty tekstu z obrazkami potrafią „płatać figle" w najmniej oczekiwanych momentach.

Podczas kopiowania tekstu do spisu treści możesz podzielić ekran na dwie części: w jednej widoczny będzie spis treści, a w drugiej kopiowane fragmenty tekstu z pracy. Jeśli w tej drugiej części będziemy szukać tekstu do skopiowania (punktów spisu treści), nie będziemy zmuszeni do powrotów na początek pracy i uciążliwego szukania miejsca, gdzie szukać kolejnego punktu spisu treści.

Długi tekst rządzi się specyficznymi prawami. Napisanie jednej strony prostego tekstu i sformatowanie go, nie nastręcza z reguły żadnych trudności. W pracach wielostronicowych problemy zaczynają się podczas formatowania. Głównym problemem staje się to, aby podczas formatowania nie psuć tego, co już zostało wcześniej sformatowane. Wygodniej będzie podczas formatowania stosować gotowe formularze i style. Niemniej jednak biegłość w stosowaniu typowych ręcznych sposobów jest moim zdaniem niezastąpiona.

Zobacz tutaj