Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Zespół Szkół Ogólnokształcących w Bobowej

Różnorodność zastosowania komputerów wynika z możliwości wykonywania na nich programów o różnym przeznaczeniu. Sztuka konstruowania programów jest kluczem do pełnego wykorzystania ich możliwości. Korzystanie z gotowych programów nie wymaga umiejętności programowania, niemniej znajomość zasad programowania jest bardzo przydatna. Ponadto znajomość zagadnień związanych z programowaniem umożliwia ocenę celowości i opłacalność użycia konkretnych programów w określonych sytuacjach.

Programowanie jest bardzo obszerną dziedziną wiedzy. Napisanie skomplikowanego programu wymaga pracy wielu specjalistów, a samo pisanie kodu programu jest tylko jednym z etapów, często mało interesującym. Programowanie nierzadko wymaga wiedzy z różnych dziedzin, nie tylko matematyki i fizyki, ale także psychologii, socjologii i innych nauk humanistycznych. Znajomość składni języków programowania nie czyni także z nikogo programisty. Najciekawsze w trakcie programowania, pomijając chwilę, kiedy program zaczyna w końcu działać, jest wysiłek umysłowy, który trzeba włożyć w doprowadzenie teoretycznych pomysłów do postaci, którą można przełożyć na język programowania.

Każdy program zaczyna się od koncepcji, czyli pomysłu na zautomatyzowanie pewnych czynności. Komputery w obecnej chwili nie potrafią myśleć i nie są w żaden sposób kreatywne. Jedyne co potrafią robić to szybko wykonywać rozkazy. Zadanie programisty polega na takim skonstruowaniu programu, żeby komputer nie musiał „myśleć”! Nie jest to łatwe, gdyż wymaga opracowania problemu w taki sposób aby istniała możliwość jego automatycznego rozwiązania i znalezienie tego rozwiązania. Opracowanie sposobu polega na stworzeniu matematycznego modelu, który będzie opisywał problem. Mówimy inaczej, że modelujemy fragment rzeczywistości fizycznej. Pomijamy oczywiście wszystkie nieistotne składniki. Jeśli opisujemy trasy ciężarówek i szukamy najkrótszej drogi, to nie będzie nas interesowała temperatura panująca w kabinie ciężarówki.

Z matematycznego punktu widzenia możemy każdy problem obliczeniowy przedstawić jako parę danych: dane wejściowe (dane) i dane wyjściowe (wyniki). Dodatkowo można mówić o różnorodnych zależnościach (relacjach), które zachodzą pomiędzy danymi a wynikami. Problem, przed jakim staje programista, można zobrazować za pomocą „czarnej skrzynki”, do której wrzuca się dane i otrzymuje wyniki. Zadaniem programisty staje się stworzenie mechanizmu, który w takiej skrzynce mógłby się znajdować. Sposób działania takiej magicznej skrzynki nazywamy algorytmem.

W dalszej części podstawy pracy z edytorem pascala

POBIERZ CAŁĄ LEKCJĘ

Zobacz tutaj